دوم : اذْخِرْ « 1 » خاييدن [ 1 ] قبل از داخل شدن در حرم [ 2 ] . سوم : نعلين كندن [ 3 ] و پابرهنه به راه رفتن . چهارم : نعلين خود را به دست خود گرفتن . پنجم : در وقت داخل شدن اين دعا خواندن : « اللَّهُمَّ انَّكَ قُلْتَ فيْ كِتابِكَ وَقَوْلِكَ الْحَقّ : « وَاذِّنْ فِىالنّاسِ بالْحَجَّ يَأتُوْكَ رِجالًا وَعَلى كُلِّ ضامِرٍ يَأتيْنَ مِنْ كُلِّ فجٍّ عَميْقٍ » اللَّهُمَّ انىْ ارْجُوْ انْ اكُوْنَ مِمَّنْ اجابَ دَعْوَتَكَ ، وَقَدْ جِئْتُ مِنْ شُقَّةٍ بَعيْدَةٍ وَمِنْ فَجٍّ عَميْقٍ سامِعًا لِنِدآئِكَ وَمُسْتَجيْبًا لَكَ وَمُطيْعًا لِامْرِكَ وَكُلُّ ذلِكَ بِفَضْلِكَ عَلَيَّ وَاحْسانِكَ الَىَّ ، فَلَكَ الْحَمْدُ عَلى ما وَفَّقْتَنيْ لَهُ ، ابْتَغيْ بِذلِكَ الزُلْفَةَ عِنْدَكَ وَالْقُرْبَةَ الَيْكَ وَالْمَنْزِلَةَ لَدَيْكَ وَالْمَغْفِرَةَ لِذُنُوْبىْ وَالتَّوْبَةَ عَلَيَّ مِنْها بِمَنِّكَ ، اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ والِ مُحَمَّدٍ وَحَرِّمْ بَدَنيْ عَلَى النَّارِ وامِنيْ مِنْ عَذابِك وَعِقابِكَ يا كَريْمُ » . ششم : غسل كردن به جهت داخل شدن مكّهء معظّمه ، و اين غسل زن حيض‌دار را نيز سنّت است . هفتم : غسل كردن جهت داخل شدن در مسجدالحرام . هشتم : داخل شدن در مسجدالحرام از درى كه آن را « باب بنى شيبه » گويند . نهم آنكه : در بيرون در مسجدالحرام ايستد و بگويد [ 4 ] : « السَّلامُ عَلَيْكَ ايُّهَا النَّبِيُّ

--> [ 1 ] مراد از خائيدن جائيدن است تا دهن خوشبو شود ، حتّى اين كه اگر خائيدن اذخر ممكن نباشد به چيز ديگر دهن را خوشبو كند كه منافى احرام نباشد ، و استحباب اين ثابت است نزد دخول حرم و دخول مكّه و دخول مسجد الحرام و وقت بوسيدن حجرالاسود . ( مازندرانى ) [ 2 ] و همچنين مستحبّ است خائيدن آن پيش از دخول مكّه و پيش از دخول مسجد و نزد بوسيدن حجرالاسود و اگر دهن را خوشبو كند به چيز ديگر از آنچه مضرّ به احرام نيست خوب است . ( يزدى ) [ 3 ] نزد دخول حرم تا داخل مسجد شود . ( يزدى ) [ 4 ] اين دعا را رجاءً بخواند . ( خراسانى ) ( 1 ) گياهيست خوشبو .